Dzisiaj jest Poniedziałek. 26 lutego 2018. Imieniny obchodzą Aleksander, Bogumił, Cezariusz, Dionizy, Mirosław, Nestor.
Wróbel Zofia

Wróbel Zofia

Nauczyciel dyplomowany

Wykształcenie: mgr pedagogiki wczesnoszkolnej: kierunek "edukacja wczesnoszkolna"

Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Warszawie

wtorek, 14 kwietnia 2015 14:50

wiadomości bieżące

środa 15.04.2015r konkurs pięknego czytania - etap I - eliminacje klasowe

eliminacje szkolne - 20.04.2015r - wybrani uczniowie.

czwartek - 16.04.2015r. - godzina 16.00 - zebranie z rodzicami

niedziela, 07 grudnia 2014 15:04

Wróżby andrzejkowe

TRADYCJA WRÓŻB ANDRZEJKOWYCH sięga, prawdopodobnie czasów pogańskich. Pierwsza znana wzmianka o wróżbach andrzejkowych, pojawiła się w 1555 roku. Wiadomo, iż wróżby te odbywały się w wigilię św. Andrzeja. Patronem tego dnia jest Św. Andrzej z Galilei. Z zawodu rybak, później podróżnik. Życie zakończył na krzyżu. Imię Andrzej pochodzi z greckiego, oznacza siłę i odwagę. Wróżby andrzejkowe, od początku miały na celu, jak dziewczęta mają poznać kandydata na męża. Gdy powstawała ta tradycja, wieczorem w wigilię imienin Andrzeja, spotykały się panny. Kobiety zamężne nie brały w tym udziału, ponieważ ich los, był już przesądzony. Wierzono, że przyszłość objawiają duchy, które zstępują na ziemię. Uważano, aby w obrzędach nie brały udziału kobiety w błogosławionym stanie, ponieważ duchy mogłyby zaszkodzić dziecku. Kawalerowie nie brali udziału w andrzejkowych wróżbach, ponieważ mieli swój własny wieczór. Mężczyźni wróżyli sobie w noc poprzedzającą dzień Św. Katarzyny - męczennicy, który przypadał na 25 dzień miesiąca.

W naszej szkole zabawa andrzejkowa połączona z wróżbami oraz słodkim poczęstunkiem odbyła się 28 listopada.

niedziela, 07 grudnia 2014 14:54

Klasowe mikołajki

Święty Mikołaju
Na Ciebie czekamy
Przez okno zmarznięte
Ciągle wyglądamy

Przyjdź do nas w gościnę
Szczerze zapraszamy
Wierszyk Ci powiemy
Piosenkę zaśpiewamy

5 grudnia naszą klasę odwiedził św. Mikołaj, który zostawił wspaniałe prezenty dla dzieci oraz wychowawczyni.

niedziela, 07 grudnia 2014 14:45

Pasowanie na czytelnika

W środę  3.12.2014r  uczniowie klas I, złożyli uroczyste ślubowanie i zostali pasowani przez panią dyrektor na czytelników  biblioteki. Wszyscy uczniowie otrzymali pamiątkowe dyplomy.

niedziela, 23 listopada 2014 10:01

Realizacja projektu "Staś i Zosia w szkole"

Budowanie wież z makaronu i innych dostępnych materiałów.

niedziela, 23 listopada 2014 09:59

Realizacja projektu "Im wcześniej tym lepiej"

Malowanie farbami ilustracji pt. "Jak kocham swoich rodziców" w ramach realizacji projektu "Jesteśmy podobni"

piątek, 14 listopada 2014 12:21

Jesienny spacer po parku – wycieczka

Uczniowie w czasie wycieczki

Słuchali i rozpoznawali  dźwięki usłyszane w parku, szukali kolorów jesieni,

Obserwowali  wybrane drzewo – przykładali kartkę papieru do kory drzewa i pocierali po niej kredką, mierzyli grubość pnia za pomocą sznurka oraz  trzymając się za ręce.

Zbierali różne  jesienne  skarby

czwartek, 13 listopada 2014 00:00

Relizacja projektu "Im wcześniej tym lepiej"

W ramach realizacji projektu "Im wcześniej tym lepiej" uczniowie realizowali różne zadania. W czasie uroczystości pasowania na ucznia odbyło się podsumowanie projektu edukacyjnego "Jesteśmy do siebie podobni". Uczniowie zaprezentowali siebie nawzajem. Odbyła się także wystawa prac uczniów:  "Jak kocham swoich rodziców"  oraz plakatu "Wspołpraca"

Załącznik nr 2

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO

DLA SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

 

I ETAP EDUKACYJNY: KLASY I-III

EDUKACJA WCZESNOSZKOLNA

Edukacja wczesnoszkolna to proces rozłożony na 3 lata, w czasie którego dziecko ma być stopniowo i możliwie łagodnie przeprowadzone z kształcenia zintegrowanego do nauczania przedmiotowego w klasach IV-VI szkoły podstawowej. W klasach I – III szkoły podstawowej konieczne jest uwzględnienie przez nauczycieli i specjalistów pracujących z dziećmi w młodszym wieku szkolnym ich indywidualnych możliwości intelektualnych, emocjonalnych, społecznych i psychofizycznych. Edukacja wczesnoszkolna opisana jest poprzez:

1) zestaw celów kształcenia i wynikających z nich ogólnych zadań szkoły;

2) wykaz wiadomości i umiejętności ucznia kończącego klasę III szkoły podstawowej.

Zakres wiadomości i umiejętności, jakimi ma dysponować uczeń kończący klasę III szkoły podstawowej, ustalono tak, aby nauczyciel mógł je zrealizować w przeciętnych warunkach edukacyjnych. Jest to ważne założenie, gdyż wiadomości i umiejętności ukształtowane w klasach I-III szkoły podstawowej stanowią bazę i punkt wyjścia do nauki w klasach IV-VI szkoły podstawowej. W sprzyjających warunkach edukacyjnych można kształcenie zorganizować tak, aby uczniowie w ciągu I etapu edukacyjnego nauczyli się znacznie więcej. Należy jednak mieć na uwadze, że niektórym uczniom trzeba udzielić adekwatnej do ich potrzeb pomocy, żeby mogli sprostać wymaganiom określonym w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych w zakresie I etapu edukacyjnego.

Cele kształcenia –wymagania ogólne

Celem edukacji wczesnoszkolnej jest wspomaganie dziecka w rozwoju intelektualnym, emocjonalnym, społecznym, etycznym, fizycznym i estetycznym. Ważne jest również takie wychowanie, aby dziecko, w miarę swoich możliwości, było przygotowane do życia w zgodzie z samym sobą, ludźmi i przyrodą. Należy zadbać o to, aby dziecko odróżniało dobro od zła, było świadome przynależności społecznej (do rodziny, grupy rówieśniczej i wspólnoty narodowej) oraz rozumiało konieczność dbania o przyrodę. Jednocześnie dąży się do ukształtowania systemu wiadomości i umiejętności potrzebnych dziecku do poznawania i rozumienia świata, radzenia sobie w codziennych sytuacjach oraz do kontynuowania nauki w klasach IV-VI szkoły podstawowej.

Zadaniem szkoły jest:

1) realizowanie programu nauczania skoncentrowanego na dziecku, na jego indywidualnym tempie rozwoju i możliwościach uczenia się;

2) respektowanie trójpodmiotowości oddziaływań wychowawczych i kształcących: uczeń--szkoła-dom rodzinny;

3) rozwijanie predyspozycji i zdolności poznawczych dziecka;

4) kształtowanie u dziecka pozytywnego stosunku do nauki oraz rozwijanie ciekawości w poznawaniu otaczającego świata i w dążeniu do prawdy;

5) poszanowanie godności dziecka; zapewnienie dziecku przyjaznych, bezpiecznych i zdrowych warunków do nauki i zabawy, działania indywidualnego i zespołowego, rozwijania samodzielności oraz odpowiedzialności za siebie i najbliższe otoczenie; zapewnienie dziecku warunków do rozwijania ekspresji plastycznej, muzycznej, teatralnej i ruchowej, aktywności badawczej, a także działalności twórczej;

6) wyposażenie dziecka w umiejętność czytania i pisania, w wiadomości i sprawności matematyczne potrzebne w sytuacjach życiowych i szkolnych oraz przy rozwiązywaniu problemów;

7) dbałość o to, aby dziecko mogło nabywać wiedzę i umiejętności potrzebne do rozumienia świata, w tym zagwarantowanie mu dostępu do różnych źródeł informacji i możliwości korzystania z nich;

8) sprzyjanie rozwojowi cech osobowości dziecka koniecznych do aktywnego i etycznego uczestnictwa w życiu społecznym.

Treści nauczania –wymagania szczegółowe

1. Edukacja polonistyczna. Uczeń:

1) korzysta z informacji:

a) uważnie słucha wypowiedzi i korzysta z przekazywanych informacji,

b) rozumie sens kodowania oraz dekodowania informacji; odczytuje uproszczone rysunki, piktogramy, znaki informacyjne, zna wszystkie litery alfabetu; czyta i rozumie teksty przeznaczone dla dzieci i wyciąga z nich wnioski,

c) wyszukuje w tekście potrzebne informacje i w miarę możliwości korzysta ze słowników i encyklopedii przeznaczonych dla dzieci,

d) zna formy użytkowe: życzenia, zaproszenie, zawiadomienie, list, notatka do kroniki; potrafi z nich korzystać;

2) analizuje i interpretuje teksty kultury:

a) przejawia wrażliwość estetyczną, rozszerza zasób słownictwa poprzez kontakt z dziełami literackimi,

b) w tekście literackim zaznacza wybrane fragmenty, określa czas i miejsce akcji, wskazuje głównych bohaterów,

c) czyta teksty i recytuje wiersze, z uwzględnieniem interpunkcji i intonacji,

d) ma potrzebę kontaktu z literaturą i sztuką dla dzieci, czyta wybrane przez siebie i wskazane przez nauczyciela książki, wypowiada się na ich temat;

3) tworzy wypowiedzi:

a) w formie ustnej i pisemnej: kilkuzdaniową wypowiedź, krótkie opowiadanie, krótki opis, list prywatny, życzenia, zaproszenie,

b) dobiera właściwe formy komunikowania się w różnych sytuacjach społecznych,

c) uczestniczy w rozmowach, także inspirowanych literaturą: zadaje pytania, udziela odpowiedzi, prezentuje własne zdanie i formułuje wnioski; poszerza zakres słownictwa i struktur składniowych,

d) dba o kulturę wypowiadania się; poprawnie artykułuje głoski, akcentuje wyrazy, stosuje pauzy i właściwą intonację w zdaniu oznajmującym, pytającym i rozkazującym; stosuje formuły grzecznościowe,

e) rozumie pojęcia: wyraz, głoska, litera, sylaba, zdanie; dostrzega różnicę między literą i głoską; dzieli wyrazy na sylaby; oddziela wyrazy w zdaniu, zdania w tekście,

f) pisze czytelnie i estetycznie (przestrzega zasad kaligrafii), dba o poprawność gramatyczną, ortograficzną oraz interpunkcyjną,

g) przepisuje teksty, pisze z pamięci i ze słuchu;

4) wypowiada się w małych formach teatralnych:

a) uczestniczy w zabawie teatralnej, ilustruje mimiką, gestem, ruchem zachowania bohatera literackiego lub wymyślonego,

b) rozumie umowne znaczenie rekwizytu i umie posłużyć się nim w odgrywanej scence.

2. Język obcy nowożytny. Uczeń:

1) wie, że ludzie posługują się różnymi językami i aby się z nimi porozumieć, trzeba nauczyć się ich języka;

2) reaguje werbalnie i niewerbalnie na proste polecenia nauczyciela;

3) rozumie wypowiedzi ze słuchu:

a) rozróżnia znaczenie wyrazów o podobnym brzmieniu,

b) rozpoznaje zwroty stosowane na co dzień i potrafi się nimi posługiwać,

c) rozumie ogólny sens krótkich opowiadań i baśni przedstawianych także za pomocą obrazów, gestów,

d) rozumie sens prostych dialogów w historyjkach obrazkowych (także w nagraniach audio i wideo);

4) czyta ze zrozumieniem wyrazy i proste zdania;

5) zadaje pytania i udziela odpowiedzi w ramach wyuczonych zwrotów, recytuje wiersze, rymowanki i śpiewa piosenki, nazywa obiekty z otoczenia i opisuje je, bierze udział w miniprzedstawieniach teatralnych;

6) przepisuje wyrazy i zdania;

7) potrafi korzystać ze słowników obrazkowych, książeczek, środków multimedialnych;

8) współpracuje z rówieśnikami w trakcie nauki.

3. Edukacja muzyczna. Uczeń:

1) w zakresie odbioru muzyki:

a) zna i stosuje następujące rodzaje aktywności muzycznej:

– śpiewa proste melodie, piosenki z repertuaru dziecięcego; wykonuje śpiewanki i rymowanki; śpiewa w zespole piosenki ze słuchu (nie mniej niż 10 utworów w roku szkolnym); śpiewa z pamięci hymn narodowy,

– odtwarza proste rytmy głosem,

– odtwarza i gra na instrumentach perkusyjnych proste rytmy i wzory rytmiczne,

– odtwarza i gra na instrumentach melodycznych proste melodie i akompaniamenty,

– realizuje sylabami rytmicznymi, gestem oraz ruchem proste rytmy i wzory rytmiczne; reaguje ruchem na puls rytmiczny i jego zmiany, zmiany tempa, metrum i dynamiki (maszeruje, biega, podskakuje); realizuje proste schematy rytmiczne (tataizacją, ruchem całego ciała),

– wyraża ruchem nastrój i charakter muzyki; tańczy podstawowe kroki i figury krakowiaka, polki oraz innego, prostego tańca ludowego,

b) rozróżnia podstawowe elementy muzyki (melodia, rytm, wysokość dźwięku, akompaniament, tempo, dynamika) i znaki notacji muzycznej (wyraża ruchowo czas trwania wartości rytmicznych, nut i pauz),

c) świadomie i aktywnie słucha muzyki (wyraża swe doznania werbalnie i niewerbalnie) oraz określa jej cechy: rozróżnia i wyraża środkami pozamuzycznymi charakter emocjonalny muzyki, rozpoznaje utwory wykonane: solo i zespołowo, na chór i orkiestrę; orientuje się w rodzajach głosów ludzkich (sopran, bas) oraz w instrumentach muzycznych (fortepian, gitara, skrzypce, trąbka, flet, perkusja); rozpoznaje podstawowe formy muzyczne – AB, ABA (wskazuje ruchem lub gestem ich kolejne części);

2) w zakresie tworzenia muzyki:

a) wie, że muzykę można zapisać i odczytać,

b) tworzy proste ilustracje dźwiękowe do tekstów i obrazów oraz improwizacje ruchowe do muzyki,

c) improwizuje głosem i na instrumentach według ustalonych zasad,

d) wykonuje proste utwory, interpretuje je zgodnie z ich rodzajem i funkcją.

4. Edukacja plastyczna. Uczeń:

1) w zakresie percepcji sztuki:

a) określa swoją przynależność kulturową poprzez kontakt z wybranymi dziełami sztuki, zabytkami i z tradycją w środowisku rodzinnym, szkolnym i lokalnym; uczestniczy w życiu kulturalnym tych środowisk, wie o istnieniu placówek kultury działających na ich rzecz,

b) korzysta z przekazów medialnych; stosuje ich wytwory w swojej działalności twórczej (zgodnie z elementarną wiedzą o prawach autora);

2) w zakresie ekspresji przez sztukę:

a) ilustruje sceny i sytuacje (realne i fantastyczne) inspirowane wyobraźnią, baśnią, opowiadaniem, muzyką, korzysta z narzędzi multimedialnych,

b) podejmuje działalność twórczą, posługując się takimi środkami wyrazu plastycznego jak: kształt, barwa, faktura w kompozycji na płaszczyźnie i w przestrzeni (stosując określone materiały, narzędzia i techniki plastyczne),

c) realizuje proste projekty w zakresie form użytkowych, w tym służące kształtowaniu własnego wizerunku i otoczenia oraz upowszechnianiu kultury w środowisku szkolnym (stosując określone narzędzia i wytwory przekazów medialnych);

3) w zakresie recepcji sztuki:

a) rozróżnia takie dziedziny działalności twórczej człowieka jak: architektura, sztuki plastyczne oraz inne określone dyscypliny sztuki (fotografika, film) i przekazy medialne (telewizja, Internet), a także rzemiosło artystyczne i sztukę ludową,

b) rozpoznaje wybrane dzieła architektury i sztuk plastycznych należące do polskiego i europejskiego dziedzictwa kultury; opisuje ich cechy charakterystyczne (posługując się elementarnymi terminami właściwymi dla tych dziedzin działalności twórczej).

5. Edukacja społeczna. Uczeń:

1) odróżnia, co jest dobre, a co złe w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi;

2) odróżnia dobro od zła, stara się być sprawiedliwym i prawdomównym; nie krzywdzi innych, pomaga słabszym i potrzebującym;

3) zna podstawowe relacje między najbliższymi; podejmuje obowiązki domowe i rzetelnie je wypełnia; identyfikuje się ze swoją rodziną i jej tradycjami; ma rozeznanie, że pieniądze otrzymuje się za pracę; rozumie, co to jest sytuacja ekonomiczna rodziny, i wie, że trzeba do niej dostosować swe oczekiwania;

4) współpracuje z innymi w zabawie, w nauce szkolnej i w sytuacjach życiowych; przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej oraz świecie dorosłych; wie, jak należy zachowywać się w stosunku do dorosłych i rówieśników (formy grzecznościowe); rozumie potrzebę utrzymywania dobrych relacji z sąsiadami w miejscu zamieszkania; jest chętny do pomocy, respektuje prawo innych do pracy i wypoczynku;

5) jest tolerancyjny wobec osób innej narodowości, tradycji kulturowej itp.; wie, że wszyscy ludzie mają równe prawa;

6) zna prawa ucznia i jego obowiązki (w tym zasady bycia dobrym kolegą), respektuje je; uczestniczy w szkolnych wydarzeniach;

7) zna najbliższą okolicę, jej ważniejsze obiekty, tradycje; potrafi wymienić status administracyjny swojej miejscowości (wieś, miasto); wie, w jakim regionie mieszka; uczestniczy w wydarzeniach organizowanych przez lokalną społeczność;

8) wie, jakiej jest narodowości; wie, że mieszka w Polsce, a Polska znajduje się w Europie; zna symbole narodowe (barwy, godło, hymn narodowy) i najważniejsze wydarzenia historyczne; orientuje się w tym, że są ludzie szczególnie zasłużeni dla miejscowości, w której mieszka, dla Polski i świata; rozpoznaje flagę i hymn Unii Europejskiej;

9) wie, jak ważna jest praca w życiu człowieka; wie, jaki zawód wykonują jego najbliżsi i znajomi; wie, czym zajmuje się np. kolejarz, aptekarz, policjant, weterynarz;

10) wie, gdzie można bezpiecznie organizować zabawy, a gdzie nie można i dlaczego;

11) zna zagrożenia ze strony ludzi; potrafi powiadomić dorosłych o wypadku, zagrożeniu, niebezpieczeństwie; zna numery telefonów: pogotowia ratunkowego, straży pożarnej, policji oraz ogólnopolski numer alarmowy 112.

6. Edukacja przyrodnicza. Uczeń:

1) obserwuje i prowadzi proste doświadczenia przyrodnicze, analizuje je i wiąże przyczynę ze skutkiem;

2) opisuje życie w wybranych ekosystemach: w lesie, ogrodzie, parku, na łące i w zbiornikach wodnych; wie, jakie warunki są konieczne do rozwoju roślin i zwierząt w gospodarstwie domowym, w szkolnych uprawach i hodowlach itp.; wie, jaki pożytek przynoszą zwierzęta środowisku, i podaje proste przykłady;

3) nazywa charakterystyczne elementy typowych krajobrazów Polski: nadmorskiego, nizinnego, górskiego;

4) nazywa oraz wyróżnia zwierzęta i rośliny typowe dla wybranych regionów Polski; rozpoznaje i nazywa niektóre zwierzęta egzotyczne;

5) wyjaśnia zależność zjawisk przyrody od pór roku; wie, jak zachować się odpowiednio do warunków atmosferycznych;

6) podejmuje działania na rzecz ochrony przyrody w swoim środowisku; wie, że należy segregować śmieci, rozumie sens stosowania opakowań ekologicznych; wie, że należy oszczędzać wodę; wie, jakie zniszczenia w przyrodzie powoduje człowiek (wypalanie łąk, zaśmiecanie lasów, nadmierny hałas, kłusownictwo); chroni przyrodę: nie śmieci, szanuje rośliny, zachowuje ciszę, pomaga zwierzętom;

7) zna wpływ przyrody nieożywionej na życie ludzi, zwierząt i roślin:

a) wpływ światła słonecznego na cykliczność życia na Ziemi,

b) znaczenie powietrza i wody dla życia człowieka, roślin i zwierząt,

c) znaczenie wybranych skał i minerałów dla człowieka (np. węgla i gliny);

8) nazywa podstawowe części ciała i organy wewnętrzne zwierząt i ludzi (np. serce, płuca, żołądek);

9) zna podstawowe zasady racjonalnego odżywiania się; rozumie konieczność kontrolowania stanu zdrowia i stosuje się do zaleceń lekarza i lekarza dentysty;

10) dba o zdrowie i bezpieczeństwo swoje i innych (w miarę swoich możliwości); orientuje się w zagrożeniach ze strony roślin i zwierząt, a także w zagrożeniach typu burza, huragan, śnieżyca, lawina, powódź itp.; wie, jak trzeba zachować się w takich sytuacjach.

7. Edukacja matematyczna. Uczeń:

1) klasyfikuje obiekty i tworzy proste serie; dostrzega i kontynuuje regularności;

2) liczy (w przód i w tył) od danej liczby po 1, dziesiątkami od danej liczby w zakresie 100 i setkami od danej liczby w zakresie 1000;

3) zapisuje cyframi i odczytuje liczby w zakresie 1000; rozumie dziesiątkowy system pozycyjny;

4) ustala równoliczność porównywanych zestawów elementów mimo obserwowanych zmian w ich układzie; porównuje dowolne dwie liczby w zakresie 1000 (słownie i z użyciem znaków <, >, =);

5) dodaje i odejmuje liczby w zakresie 100 (bez algorytmów działań pisemnych); sprawdza wyniki odejmowania za pomocą dodawania;

6) mnoży i dzieli liczby w zakresie tabliczki mnożenia (bez algorytmów działań pisemnych); podaje z pamięci iloczyny; sprawdza wyniki dzielenia za pomocą mnożenia;

7) rozwiązuje łatwe równania jednodziałaniowe z niewiadomą w postaci okienka (bez przenoszenia na drugą stronę);

8) rozwiązuje proste zadania tekstowe (w tym zadania na porównywanie różnicowe, ale bez porównywania ilorazowego);

9) wykonuje łatwe obliczenia pieniężne (cena, ilość, wartość) i radzi sobie w sytuacjach codziennych wymagających takich umiejętności; zna będące w obiegu monety i banknoty; zna wartość nabywczą pieniędzy; rozumie, czym jest dług;

10) mierzy i zapisuje wynik pomiaru długości, szerokości i wysokości przedmiotów oraz odległości; posługuje się jednostkami: milimetr, centymetr, metr; wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar (bez wyrażeń dwumianowanych i zamiany jednostek w obliczeniach formalnych); używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, np. jechaliśmy autobusem 27 kilometrów (bez zamiany na metry);

11) waży przedmioty, różnicuje przedmioty cięższe, lżejsze; używa określeń: kilogram, pół kilograma, dekagram, gram; wykonuje łatwe obliczenia, używając tych miar (bez wyrażeń dwumianowanych i zamiany jednostek w obliczeniach formalnych);

12) odmierza płyny różnymi miarkami; używa określeń: litr, pół litra, ćwierć litra;

13) odczytuje temperaturę (bez konieczności posługiwania się liczbami ujemnymi, np. 5 stopni mrozu, 3 stopnie poniżej zera);

14) odczytuje i zapisuje liczby w systemie rzymskim od I do XII;

15) podaje i zapisuje daty; zna kolejność dni tygodnia i miesięcy; porządkuje chronologicznie daty; wykonuje obliczenia kalendarzowe w sytuacjach życiowych; odczytuje wskazania zegarów w systemach: 12- i 24-godzinnym, wyświetlających cyfry i ze wskazówkami; posługuje się pojęciami: godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; wykonuje proste obliczenia zegarowe;

16) rozpoznaje i nazywa koła, prostokąty (w tym kwadraty) i trójkąty (również położone w różny sposób oraz w sytuacji, gdy figury zachodzą na siebie); rysuje odcinki o podanej długości; oblicza obwody trójkątów i prostokątów (bez wyrażeń dwumianowanych i zamiany jednostek w obliczeniach formalnych);

17) wyprowadza kierunki od siebie i innych osób; określa położenie obiektów względem obranego obiektu, używając określeń: góra, dół, przód, tył, w prawo, w lewo oraz ich kombinacji;

18) dostrzega symetrię (np. w rysunku motyla); rysuje drugą połowę symetrycznej figury;

19) zauważa, że jedna figura jest powiększeniem lub pomniejszeniem drugiej; rysuje figury w powiększeniu i w pomniejszeniu.

8. Zajęcia komputerowe. Uczeń:

1) posługuje się komputerem w podstawowym zakresie;

2) posługuje się wybranymi programami i grami edukacyjnymi, rozwijając swoje zainteresowania; korzysta z opcji w programach;

3) wyszukuje informacje i korzysta z nich:

a) przegląda wybrane przez nauczyciela strony internetowe (np. stronę swojej szkoły),

b) dostrzega elementy aktywne na stronie internetowej, nawiguje po stronach w określonym zakresie,

c) odtwarza animacje i prezentacje multimedialne;

4) tworzy teksty i rysunki:

a) wpisuje za pomocą klawiatury litery, cyfry i inne znaki, wyrazy i zdania,

b) wykonuje rysunki za pomocą wybranego edytora grafiki, np. z gotowych figur;

5) zna zagrożenia wynikające z korzystania z komputera, Internetu i multimediów:

a) wie, że praca przy komputerze męczy wzrok, nadweręża kręgosłup, ogranicza kontakty społeczne; wie, jak trzeba korzystać z komputera, żeby nie narażać własnego zdrowia,

b) ma świadomość niebezpieczeństw wynikających z anonimowości kontaktów i podawania swojego adresu,

c) stosuje się do ograniczeń dotyczących korzystania z komputera, Internetu i multimediów.

9. Zajęcia techniczne. Uczeń:

1) zna środowisko techniczne na tyle, że:

a) orientuje się w sposobach wytwarzania przedmiotów codziennego użytku („jak to zrobiono?”): meble, samochody, sprzęt gospodarstwa domowego,

b) rozpoznaje rodzaje maszyn i urządzeń: transportowych (samochody, statki, samoloty), wytwórczych (narzędzia, przyrządy), informatycznych (komputer, laptop, telefon komórkowy); orientuje się w rodzajach budowli (budynki mieszkalne, biurowe, przemysłowe, mosty, tunele, wieże) i urządzeń elektrycznych (latarka, prądnica rowerowa),

c) określa wartość urządzeń technicznych z punktu widzenia cech użytkowych (łatwa lub trudna obsługa), ekonomicznych (tanie lub drogie w zakupie i użytkowaniu), estetycznych (np. ładne lub brzydkie);

2) realizuje „drogę” powstawania przedmiotów od pomysłu do wytworu:

a) przedstawia pomysły rozwiązań technicznych: planuje kolejne czynności, dobiera odpowiednie materiały (papier, drewno, metal, tworzywo sztuczne, materiały włókiennicze) oraz narzędzia,

b) rozumie potrzebę organizowania działania technicznego: pracy indywidualnej i zespołowej,

c) posiada umiejętności:

– odmierzania potrzebnej ilości materiału,

– cięcia papieru, tektury itp.,

– montażu modeli papierowych i z tworzyw sztucznych, korzystając z prostych instrukcji i schematów rysunkowych, np. buduje latawce, makiety domów, mostów, modele samochodów, samolotów i statków,

– w miarę możliwości, montażu obwodów elektrycznych, szeregowych i równoległych z wykorzystaniem gotowych zestawów;

3) dba o bezpieczeństwo własne i innych:

a) utrzymuje ład i porządek wokół siebie, w miejscu pracy; sprząta po sobie i pomaga innym w utrzymaniu porządku,

b) właściwie używa narzędzi i urządzeń technicznych,

c) wie, jak należy bezpiecznie poruszać się po drogach (w tym na rowerze) i korzystać ze środków komunikacji; wie, jak trzeba zachować się w sytuacji wypadku.

10. Wychowanie fizyczne i edukacja zdrowotna. Uczeń:

1) w zakresie sprawności fizycznej:

a) realizuje marszobieg trwający co najmniej 15 minut,

b) umie wykonać próbę siły mięśni brzucha oraz próbę gibkości dolnego odcinka kręgosłupa,

c) potrafi pokonywać przeszkody naturalne i sztuczne;

2) w zakresie treningu zdrowotnego:

a) przyjmuje pozycje wyjściowe i ustawienia do ćwiczeń oraz wykonuje przewrót w przód,

b) skacze przez skakankę, wykonuje przeskoki jednonóż i obunóż nad niskimi przeszkodami,

c) wykonuje ćwiczenia równoważne bez przyboru, z przyborem i na przyrządzie;

3) w zakresie sportów całego życia i wypoczynku:

a) posługuje się piłką: rzuca, chwyta, kozłuje, odbija i prowadzi ją,

b) jeździ np. na rowerze, wrotkach; przestrzega zasad poruszania się po drogach,

c) bierze udział w zabawach, minigrach i grach terenowych, zawodach sportowych, respektując reguły i podporządkowując się decyzjom sędziego,

d) wie, jak należy zachować się w sytuacjach zwycięstwa i radzi sobie z porażkami w miarę swoich możliwości;

4) w zakresie bezpieczeństwa i edukacji zdrowotnej:

a) dba o higienę osobistą i czystość odzieży,

b) wie, jakie znaczenie dla zdrowia ma właściwe odżywianie się oraz aktywność fizyczna,

c) wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków chemicznych niezgodnie z przeznaczeniem,

d) dba o prawidłową postawę, np. siedząc w ławce, przy stole,

e) przestrzega zasad bezpiecznego zachowania się w trakcie zajęć ruchowych; posługuje się przyborami sportowymi zgodnie z ich przeznaczeniem,

f) potrafi wybrać bezpieczne miejsce do zabaw i gier ruchowych; wie, do kogo zwrócić się o pomoc w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia.

Podane umiejętności dotyczą dzieci o prawidłowym rozwoju fizycznym. Umiejętności dzieci niepełnosprawnych ustala się stosownie do ich możliwości.

11. Etyka. Uczeń:

1) rozumie, że ludzie mają równe prawa, niezależnie od tego, gdzie się urodzili, jak wyglądają, jaką religię wyznają, jaki mają status materialny; okazuje szacunek osobom starszym;

2) zastanawia się nad tym, na co ma wpływ, na czym mu zależy, do czego może dążyć nie krzywdząc innych; stara się nieść pomoc potrzebującym;

3) wie, że dzieci niepełnosprawne znajdują się w trudnej sytuacji i pomaga im;

4) wie, na czym polega prawdomówność i jak ważna jest odwaga przeciwstawiania się kłamstwu i obmowie; potrafi z tej perspektywy oceniać zachowania bohaterów baśni, opowiadań, legend, komiksów;

5) wie, że nie można zabierać cudzej własności i stara się tego przestrzegać; wie, że należy naprawić wyrządzoną szkodę; dostrzega, kiedy postaci z baśni, opowiadań, legend, komiksów nie przestrzegają reguły „nie kradnij”; pamięta o oddawaniu pożyczonych rzeczy, nie niszczy ich;

6) nawiązuje i pielęgnuje przyjaźnie w miarę swoich możliwości;

7) przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (grzecznie zwraca się do innych, współpracuje w zabawach i w sytuacjach zadaniowych) oraz w świecie dorosłych (grzecznie zwraca się do innych, ustępuje osobom starszym miejsca w autobusie, podaje upuszczony przedmiot itp.);

8) wie, że jest częścią przyrody, chroni ją i szanuje; nie niszczy swojego otoczenia.

12. Język mniejszości narodowej lub etnicznej. Uczeń:

1) odbiera wypowiedzi:

a) uważnie słucha przekazywanych informacji i korzysta z nich,

b) czyta ze zrozumieniem teksty literackie oraz informacyjne przeznaczone dla dzieci na I etapie edukacyjnym,

c) wyciąga wnioski z przesłanek zawartych w tekście,

d) wyszukuje w tekście potrzebne informacje, stara się korzystać ze słowników i encyklopedii,

e) stosuje i zna rolę form użytkowych (np. życzenia, zaproszenie, zawiadomienie, list, notatka do kroniki) i grzecznościowych w kontaktach międzyludzkich;

2) tworzy wypowiedzi:

a) wypowiada się w różnych formach języka mówionego i pisanego (kilkuzdaniowa wypowiedź, krótkie opowiadanie, krótki opis, list, życzenia, zaproszenie),

b) przejawia wrażliwość estetyczną w wypowiedziach inspirowanych twórczością dla dzieci; tworzy, przekształca i rozwija swoje wypowiedzi,

c) dobiera właściwe formy komunikowania się w różnych sytuacjach społecznych,

d) uczestniczy w rozmowach: zadaje pytania, udziela odpowiedzi i prezentuje własne zdanie,

e) zna alfabet: rozróżnia litery, głoski i znaki fonetyczne; dzieli wyrazy na sylaby; oddziela wyrazy w zdaniu, oddziela zdania w tekście i poprawnie je zapisuje (zgodnie z elementarnymi zasadami ortografii i interpunkcji),

f) pisze czytelnie i estetycznie,

g) przepisuje teksty, pisze z pamięci i ze słuchu; w miarę swoich możliwości samodzielnie realizuje pisemne zadania domowe,

h) rozszerza zasób słownictwa poprzez kontakt z tekstami literackimi i innymi tekstami kultury;

3) analizuje i interpretuje teksty kultury:

a) w tekście literackim wybiera określone fragmenty, określa czas i miejsce akcji, wskazuje głównych bohaterów,

b) czyta i recytuje, z uwzględnieniem interpunkcji i intonacji,

c) wykorzystuje teksty literackie do tworzenia wypowiedzi kreatywnych,

d) czyta wskazane teksty literackie i wypowiada się na ich temat.

13. Język regionalny – język kaszubski. Uczeń:

1) poznaje elementy przyrody, kultury materialnej i duchowej Kaszub (podczas zajęć i podczas wycieczek):

a) buduje swoją świadomość językową w zakresie języka kaszubskiego,

b) wie, że ludzie posługują się różnymi językami,

c) wie, że Kaszuby to region o bogatej historii, charakterystycznej przyrodzie, ciekawym ukształtowaniu geograficznym;

2) odbiera wypowiedzi w języku kaszubskim i wykorzystuje pod kierunkiem nauczyciela informacje w nich zawarte; rozumie proste i krótkie wypowiedzi ustne o tematyce związanej z życiem codziennym:

a) obdarza uwagą rówieśników i dorosłych, słucha ich wypowiedzi i chce zrozumieć, co przekazują,

b) rozumie sens pisania oraz czytania i orientuje się w oznaczeniach: uproszczone rysunki, piktogramy, znaki informacyjne i napisy, strzałki,

c) interesuje się książką i czytaniem; słucha w skupieniu czytanych utworów (baśni, opowiadań, wierszy, krótkich historyjek),

d) rozumie proste polecenia i właściwie na nie reaguje,

e) rozumie sens opowiedzianych historyjek, gdy są wspierane obrazkami, gestami, przedmiotami,

f) uważnie słucha przekazywanych informacji i korzysta z nich,

g) rozumie wypowiedzi ze słuchu: rozróżnia dźwięki w wyrazach o podobnym brzmieniu; rozpoznaje zwroty stosowane na co dzień; rozumie ogólny sens krótkich oraz łatwych opowiadań i baśni kaszubskich przedstawionych za pomocą obrazów, gestów i przedmiotów; rozumie sens prostych dialogów w historyjkach obrazkowych (także w nagraniach audio i wideo);

3) powtarza słowa i proste wypowiedzi w języku kaszubskim; posługuje się podstawowym zasobem środków językowych:

a) mówi tak, aby inni rozumieli to, co chce powiedzieć,

b) posiada umiejętność pisania i czytania w zakresie wszystkich liter alfabetu kaszubskiego,

c) czyta proste, krótkie teksty przeznaczone dla dzieci na I etapie edukacyjnym,

d) pisze proste, krótkie zdania, ze szczególnym uwzględnieniem estetyki i poprawności graficznej pisma,

e) zna podstawowe pojęcia z zakresu wiedzy o języku, jak: alfabet, litera, głoska, sylaba, wyraz, zdanie; rozróżnia litery i głoski; dzieli wyrazy na sylaby; oddziela wyrazy w zdaniu, zdania w tekście i poprawnie je zapisuje (zgodnie z elementarnymi zasadami ortografii i interpunkcji),

f) nazywa obiekty w najbliższym otoczeniu,

g) czyta ze zrozumieniem proste teksty literackie przeznaczone dla dzieci na I etapie edukacyjnym,

h) przepisuje teksty, pisze z pamięci,

i) rozszerza zasób słownictwa;

4) ilustruje usłyszany tekst:

a) uczestniczy w dramie, ilustruje zachowania bohatera literackiego lub wymyślonego – mimiką, gestem, ruchem,

b) rozumie umowne znaczenie rekwizytu i umie posłużyć się nim w odgrywanej scence,

c) tworzy ilustracje do przeczytanego tekstu;

5) wygłasza z pamięci krótkie teksty w języku kaszubskim:

a) recytuje wierszyki i rymowanki, śpiewa piosenki z repertuaru dziecięcego,

b) czyta i recytuje teksty kaszubskie, z uwzględnieniem interpunkcji i intonacji.

Zalecane warunki i sposób realizacji.

1. Dla zapewnienia ciągłości wychowania i kształcenia, nauczyciele uczący w klasach I–III szkoły podstawowej powinni znać podstawę programową wychowania przedszkolnego.

2. Należy zadbać o adaptację dzieci do warunków szkolnych, w tym o ich poczucie bezpieczeństwa. Czas trwania okresu adaptacyjnego określa nauczyciel, biorąc pod uwagę potrzeby dzieci.

3. Planując proces nauczania, nauczyciel, biorąc pod uwagę zróżnicowane możliwości uczniów, decyduje o doborze metod nauczania i środków dydaktycznych oraz tempie realizacji treści nauczania. Czas trwania zajęć edukacyjnych powinien wynikać z możliwości psychofizycznych uczniów oraz ze sposobu realizacji poszczególnych treści nauczania. Oznacza to, że nauczyciel nie powinien planować i przeprowadzać zajęć edukacyjnych w systemie 45-minutowych lekcji. Ponadto, przy zachowaniu ustalonego z dyrektorem szkoły tygodniowego i dziennego czasu pracy danego oddziału, nauczyciel powinien każdego dnia przeprowadzać różnorodne zajęcia edukacyjne.

4. Sale lekcyjne powinny składać się z dwóch części: edukacyjnej (wyposażonej w tablicę, stoliki itp.) i rekreacyjnej (odpowiednio do tego przystosowanej). Zalecane jest wyposażenie sal w pomoce dydaktyczne i przedmioty potrzebne do zajęć (np. liczmany), sprzęt audiowizualny, komputery z dostępem do Internetu, gry i zabawki dydaktyczne, kąciki tematyczne (np. przyrody), biblioteczkę itp.

5. Edukacja w klasach I–-III szkoły podstawowej jest realizowana w formie kształcenia zintegrowanego. Ze względu na prawidłowości rozwoju umysłowego dzieci, treści nauczania powinny narastać i rozszerzać się w układzie spiralnym, tzn. w każdym następnym roku edukacji wiadomości i umiejętności nabyte przez ucznia mają być powtarzane i pogłębiane, a potem rozszerzane.

6. W klasach I–III szkoły podstawowej prace domowe powinny być dostosowane do możliwości ucznia, a nauczyciel powinien monitorować czas, jaki uczeń poświęca na ich wykonanie. Uczniom korzystającym z zajęć świetlicowych szkoła powinna zapewnić warunki i możliwość odrabiania zadań domowych.

7. W klasach I–III szkoły podstawowej edukację dzieci powierza się jednemu nauczycielowi. Prowadzenie zajęć z zakresu edukacji muzycznej, plastycznej, wychowania fizycznego, zajęć komputerowych i języka obcego nowożytnego można powierzyć nauczycielom posiadającym odpowiednie kwalifikacje określone w przepisach w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli. Zajęcia z zakresu edukacji zdrowotnej mogą być realizowane z udziałem specjalisty z zakresu zdrowia publicznego lub dietetyki, pielęgniarki lub higienistki szkolnej.

8. Edukacja polonistyczna. W początkowym okresie nauki jest kontynuowany rozpoczęty w przedszkolu proces kształtowania dojrzałości dzieci do nauki czytania i pisania. Umiejętności te kształtuje się według wybranej metody, dbając o łączenie czytania z pisaniem. W klasie I szkoły podstawowej około połowy czasu przeznaczonego na edukację polonistyczną uczniowie mogą zajmować się rysowaniem i pisaniem, siedząc przy stolikach. Trzeba też pamiętać o tym, że klasa I jest pierwszym etapem nauki czytania i pisania, a umiejętności te są intensywnie kształtowane w klasie II i III tak, aby uczniowie kończący klasę III wykazali się umiejętnościami określonymi w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych w zakresie I etapu edukacyjnego. Ważnym celem edukacji polonistycznej jest rozwijanie u dzieci zamiłowania do czytelnictwa poprzez słuchanie pięknego czytania i rozmawianie o przeczytanych utworach oraz korzystanie z bibliotek (np. biblioteki szkolnej). Dobór utworów ma uwzględnić następujące gatunki literatury dziecięcej: baśnie, bajki, legendy, opowiadania, wiersze, komiksy – przy wyborze należy kierować się realnymi umiejętnościami czytelniczymi dzieci, a także potrzebami wychowawczymi i edukacyjnymi. Dzieci powinny uczyć się na pamięć wierszy, fragmentów prozy, tekstów piosenek itp.

9. Edukacja matematyczna. W pierwszych miesiącach nauki w centrum uwagi jest wspomaganie rozwoju czynności umysłowych ważnych dla uczenia się matematyki oraz budowanie podstawowych intuicji matematycznych. Dominującą formą zajęć są w tym czasie zabawy, gry i sytuacje zadaniowe, w których dzieci manipulują specjalnie dobranymi przedmiotami, np. liczmanami, klockami. Następnie dba się o budowanie w umysłach dzieci pojęć liczbowych, sprawności rachunkowych i pojęć geometrycznych. W klasie I szkoły podstawowej uczniowie około jednej trzeciej czasu przeznaczonego na edukację matematyczną mogą zajmować się rysowaniem i pisaniem, siedząc przy stolikach. W klasach II i III szkoły podstawowej czas poświęcany na pisanie i rysowanie może być stopniowo wydłużany; nie powinien jednak w całości wypełniać czasu przeznaczonego na edukację matematyczną. Przy układaniu i rozwiązywaniu zadań trzeba zadbać o wstępną matematyzację: dzieci rozwiązują zadania matematyczne, manipulując przedmiotami lub obiektami zastępczymi, potem przedstawiają rozwiązanie w dogodny dla siebie sposób, np. ustnie lub za pomocą rysunku, a podczas zajęć rozmawiają o proponowanych rozwiązaniach zadania.

10. Wiedza przyrodnicza powinna być rozwijana głównie z wykorzystaniem aktywizujących metod nauczania i różnych, dostępnych źródeł informacji oraz w oparciu o obserwacje, badania i dziecięce eksperymentowanie. Edukacja przyrodnicza powinna być realizowana przede wszystkim w naturalnym środowisku poza szkołą. W sali lekcyjnej powinny być kąciki przyrody. Jeżeli w szkole nie ma warunków do prowadzenia hodowli roślin i zwierząt, trzeba organizować dzieciom zajęcia w ogrodzie botanicznym, w gospodarstwie rolnym itp.

11. Zajęcia komputerowe należy rozumieć dosłownie jako zajęcia z komputerami, prowadzone w korelacji z pozostałymi obszarami edukacji. Nie oznacza to jednak rezygnacji z metod nauczania zakładających prezentowanie poprzez zabawę i w sposób prosty działania urządzeń komputerowych bez ich wykorzystania. Należy zadbać o to, aby w sali lekcyjnej było kilka kompletnych zestawów komputerowych z oprogramowaniem odpowiednim do wieku, możliwości i potrzeb uczniów. Komputery w klasach I-III szkoły podstawowej są wykorzystywane jako urządzenia, które wzbogacają proces nauczania i uczenia się o teksty, rysunki i animacje tworzone przez uczniów, kształtują ich aktywność (gry i zabawy, w tym zabawy logiczne, mogące być wstępem do nauki programowania), utrwalają umiejętności (programy edukacyjne na płytach i w sieci), rozwijają zainteresowania itp. Uczniom klas I-III należy umożliwić korzystanie ze szkolnej pracowni komputerowej. Zaleca się, aby podczas zajęć uczeń miał do swojej dyspozycji osobny komputer z dostępem do Internetu.

12. Język obcy nowożytny. Zalecane jest organizowanie dzieciom również pozalekcyjnych form nauki języka obcego nowożytnego, np. zajęć w szkolnym klubie, spotkań czytelniczych w bibliotece, seansów filmowych w świetlicy szkolnej.

13. Edukacja muzyczna. Oprócz zajęć typowo muzycznych zaleca się włączanie muzyki do codziennych zajęć szkolnych, np. jako tła tematu przy organizacji aktywności ruchowej, w celu wyciszenia, dla pobudzenia wyobraźni, koordynacji działań zespołowych.

14. Wychowanie fizyczne. Zaleca się, aby zajęcia z dziećmi były prowadzone na boisku, w sali gimnastycznej itp. Czas realizacji tego obszaru kształcenia ma być przeznaczony na rozwijanie sprawności fizycznej uczniów.

15. Etyka. Ze względu na specyfikę dziecięcego rozumowania, w trakcie zajęć z etyki zaleca się analizę zachowania postaci literackich (z baśni, bajek, opowiadań itp.), filmowych i telewizyjnych. Uniknie się wówczas kłopotów wychowawczych wynikających z nadmiernej, nieuzasadnionej i pochopnej nieraz krytyki wydarzeń z udziałem rówieśników.

16. Doceniając rolę edukacji zdrowotnej, treści z tego zakresu umieszczono w wielu obszarach kształcenia, np. w obszarze wychowania fizycznego, edukacji przyrodniczej i edukacji społecznej. Ze względu na dobro uczniów, należy zadbać, aby rozumieli oni konieczność oraz mieli nawyk dbania o zdrowie swoje i innych. Powinni także wiedzieć, do kogo zwrócić się w razie konieczności udzielania pierwszej pomocy.

17. Każde dziecko jest uzdolnione. Nauczyciel ma odkryć te uzdolnienia i je rozwijać. W trosce o to, aby dzieci odczuwały satysfakcję z działalności twórczej, trzeba stwarzać im warunki do prezentowania swych osiągnięć, np. muzycznych, wokalnych, recytatorskich, tanecznych, sportowych, konstrukcyjnych.

18. Odpowiednio do istniejących potrzeb szkoła organizuje:

1) zajęcia opiekuńcze zapewniające dzieciom interesujące spędzanie czasu, przyjazną atmosferę i bezpieczeństwo;

2) zajęcia zwiększające szanse edukacyjne uczniów zdolnych oraz uczniów mających trudności w nauce.

wtorek, 09 września 2014 15:27

Wymagania programowe - klasa I

WYMAGANIA PROGRAMOWE – KLASA I

Treści nauczania wynikają z celów szczegółowych edukacji, te zaś są opisane w podstawie programowej w postaci konkretnych wiadomości i umiejętności, które uczniowie mają zdobyć na kolejnych etapach kształcenia wyrażone w języku wymagań

Specyfiką edukacji wczesnoszkolnej jest jej forma realizacji, którą jest kształcenie zintegrowane. Ze względu na prawidłowości rozwoju umysłowego dzieci, treści nauczania narastają i rozszerzają się w układzie spiralnym ( wiadomości i umiejętności nabyte przez ucznia w kolejnym roku edukacji są powtarzane, pogłębiane, a następnie rozszerzane).

Podstawa programowa określa zakres wiadomości i umiejętności, jakimi ma dysponować uczeń kończący klasę III szkoły podstawowej. Zakłada także udzielanie uczniom mającym specjalne potrzeby edukacyjne pomocy psychologiczno- pedagogicznej, aby mogli oni sprostać wymaganiom określonym w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych w zakresie i etapu edukacyjnego.

Edukacja polonistyczna

Celem szczegółowym edukacji polonistycznej w i etapie edukacyjnym jest wspomaganie rozwoju umysłowego w zakresie wypowiadania się.

Wiąże się z tym:

  • dbałość o kulturę języka,
  • początkowa nauka czytania i pisania
  • kształtowanie umiejętności wypowiadania się w małych formach teatralnych, w tym także przez uczenie się na pamięć wierszy, fragmentów prozy, tekstów piosenek itp
  • rozwijanie zamiłowania do czytelnictwa (przez słuchanie pięknego czytania, rozmawianie o przeczytanych utworach, korzystanie z bibliotek – szkolnej, jeśli szkoła ją posiada, lub publicznej).

Rozpoczęty w przedszkolu proces kształtowania dojrzałości do nauki czytania i pisania jest kontynuowany w początkowym okresie nauki szkolnej, dlatego około połowy czasu przeznaczonego na edukację polonistyczną w klasie i uczniowie mogą zajmować się rysowaniem i pisaniem siedząc przy własnych stolikach. Umiejętności czytania i pisania zdobyte w klasie i są intensywnie kształtowane w dwóch następnych klasach, aż do opanowania umiejętności wymaganych podstawą programową od ucznia kończącego klasę Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

  1. Korzystanie z informacji – uczeń:
  • uważnie słucha wypowiedzi i korzysta z przekazywanych informacji,
  • rozumie sens kodowania i dekodowania informacji
  • odczytuje uproszczone rysunki, piktogramy i znaki informacyjne,
  • zna wszystkie litery alfabetu,
  • czyta i rozumie teksty przeznaczone dla dzieci

2. Analiza i interpretacja tekstów kultury – uczeń:

  • przejawia wrażliwość estetyczną,
  • w miarę możliwości czyta teksty i odtwarza z pamięci wiersze i fragmenty prozy, dbając o wyraźne wypowiadanie słów,

3. Tworzenie wypowiedzi – uczeń:

  • pisze proste, krótkie zdania,
  • dobiera właściwe formy komunikowania się w różnych sytuacjach społecznych
  • uczestniczy w rozmowach, także inspirowanych literaturą: zadaje pytania, udziela odpowiedzi,
  • dba o kulturę wypowiadania się,
  • stosuje formuły grzecznościowe,
  • dba o kulturę wypowiadania się; poprawnie artykułuje głoski, akcentuje wyrazy,
  • rozumie pojęcia: wyraz, głoska, litera, sylaba, zdanie,
  • dostrzega różnicę między literą i głoską,
  • dzieli wyrazy na sylaby,
  • oddziela wyrazy w zdaniu, zdania w tekście
  • przepisuje teksty, pisze z pamięci i ze słuchu,
  • pisze czytelnie i estetycznie, przestrzega zasad kaligrafii,

4. Wypowiadanie się w małych formach teatralnych – uczeń

  • uczestniczy w zabawie teatralnej, ilustruje mimiką, gestem, ruchem zachowania bohatera literackiego lub wymyślonego.

Język obcy nowożytny

Celem szczegółowym nauki języka obcego nowożytnego w I etapie edukacyjnym jest wspomaganie dzieci w porozumiewaniu się z osobami, które mówią innym językiem. Oznacza to, że oprócz umiejętności czysto językowych (słownictwo, posługiwanie się podstawowymi zwrotami i rozumienie ich) istotnym elementem nauki powinno być poznawanie krajów, w których używa się danego języka, zwyczajów w nim panujących itp. Dobre efekty daje więc wdrożenie elementów nauki języka obcego także w innych zajęciach, zarówno prowadzonych przez nauczyciela - wychowawcę (np. w ramach edukacji polonistycznej czy społecznej), jak i innych nauczycieli (np. edukacja muzyczna i plastyczna), jeśli tacy pracują z klasą.Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

Uczeń:

  • wie, że ludzie posługują się różnymi językami i aby się z nimi porozumieć, trzeba nauczyć się ich języka
  • reaguje niewerbalnie na proste polecenia nauczyciela
  • nazywa obiekty z otoczenia,
  • recytuje wiersze i rymowanki, śpiewa piosenki
  • rozumie sens krótkich opowiadań i baśni przedstawianych za pomocą obrazów i gestów

Edukacja muzyczna

Celem szczegółowym edukacji muzycznej w i etapie edukacyjnym jest wychowanie do odbioru i tworzenia muzyki, w szczególności poprzez śpiewanie, muzykowanie, słuchanie i rozumienie muzyki. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

  1. W zakresie odbioru muzyki uczeń:
  • śpiewa proste melodie, piosenki z repertuaru dziecięcego, śpiewa w zespole piosenki ze słuchu (nie mniej, niż 10 w roku szkolnym)
  • śpiewa z pamięci hymn narodowy,
  • wykonuje śpiewanki, rymowanki,
  • odtwarza proste rytmy głosem,
  • odtwarza i gra na instrumentach perkusyjnych proste rytmy i wzory rytmiczne,
  • realizuje sylabami rytmicznymi, gestem oraz ruchem proste rytmy i wzory rytmiczne; reaguje ruchem na puls rytmiczny i jego zmiany, zmiany tempa, metrum i dynamiki(maszeruje, biega, podskakuje); realizuje proste schematy rytmiczne (tataizacją, ruchem całego ciała),
  • rozróżnia podstawowe elementy muzyki (melodia, rytm, wysokość dźwięku, akompaniament, tempo, dynamika).
  • w zakresie tworzenia muzyk – uczeń:
  • wie, że muzykę można zapisać i odczytać.

Edukacja plastyczna

Celem szczegółowym edukacji plastycznej w i etapie edukacyjnym jest wyrażanie własnych myśli i uczuć w różnorodnych formach plastycznych, poznawanie architektury, malarstwa i rzeźby oraz przygotowanie do korzystania z medialnych środków przekazu. Większość dzieci chętnie rysuje, maluje, wykleja, itp. Są to formy dobrze im znane z edukacji przedszkolnej, więc stosowane w szkole zaspokajają ich potrzebę bezpieczeństwa i uznania. Prace plastyczne mają szerokie zastosowane w niemal wszystkich rodzajach zajęć edukacyjnych (ilustracje dopoznawanych liter i czytanych tekstów, ilustracje do zadań z matematyki, prace inspirowane przyrodą itp.). Aby była to w pełni skuteczna metoda nauczania (a nie tylko element odprężający dzieci lub zajmujący ich czas, konieczna jest tu współpraca między nauczycielem odpowiedzialnym za edukację plastyczną i innymi nauczycielami – jeśli, zgodnie z podstawą programową, część zajęć powierza się osobie innej, niż nauczyciel - wychowawca. w ten sposób, na przykład, prace wykonywane na zajęciach z języka polskiego czy obcego będą utrwalały i ćwiczyły nową technikę poznaną właśnie na zajęciach plastycznych. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

  1. W zakresie percepcji sztuki– uczeń:
  • nawiązuje kontakt z wybranymi dziełami sztuki, zabytkami i z tradycją w środowisku rodzinnym, szkolnym i lokalnym

2. w zakresie ekspresji przez sztuk ę– uczeń:

  • ilustruje sceny i sytuacje (realne i fantastyczne) inspirowane wyobraźnią, baśnią, opowiadaniem, muzyką,
  • podejmuje działalność twórczą, posługując się takimi środkami wyrazu plastycznego jak: kształt, barwa, faktura w kompozycji na płaszczyźnie i w przestrzeni (stosując określone materiały, narzędzia i techniki plastyczne)

3. w zakresie recepcji sztuki – uczeń:

  • rozróżnia takie dziedziny działalności twórczej człowieka jak: architektura, sztuki plastyczne oraz inne określone dyscypliny sztuki (fotografika, film) i przekazy medialne(telewizja, Internet)

Edukacja społeczna

Celem szczegółowym edukacji społecznej w i etapie edukacyjnym jest wychowanie do zgodnego współdziałania z rówieśnikami i dorosłymi. W dużej części jest to realizowane pośrednio, w toku codziennej pracy wychowawczej, nie zaś w formie odrębnych zajęć. Nauczyciel powinien być świadomy faktu, że edukacja społeczna będzie podbudową dla II etapu edukacyjnego w zakresie przedmiotu „historia i społeczeństwo”, dlatego nauczyciel prowadzący zajęcia w klasie III powinien się zapoznać z podstawą programową z tego przedmiotu (dla klas IV- VI). Dzieląc treści nauczania na kolejne klasy przyjęliśmy założenie, że dziecko powinno uspołeczniać się najpierw w najbliższych mu społecznościach (rodzina, klasa, szkoła), a potem stopniowo przechodząc coraz dalej (społeczność lokalna, społeczność regionalna, naród). Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

Uczeń:

  • odróżnia, co jest dobre, a co złe w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi;
  • odróżnia dobro od zła, stara się być sprawiedliwym i prawdomównym; nie krzywdzi innych, pomaga słabszym i potrzebującym;
  • zna podstawowe relacje między najbliższymi; podejmuje obowiązki domowe i rzetelnie je wypełnia; identyfikuje się ze swoją rodziną i jej tradycjami; ma rozeznanie, że pieniądze otrzymuje się za pracę,
  • współpracuje z innymi w zabawie, w nauce szkolnej i w sytuacjach życiowych; przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej oraz świecie dorosłych; wie, jak należy zachowywać się w stosunku do dorosłych i rówieśników (formy grzecznościowe),
  • wie, jakiej jest narodowości; wie, że mieszka w Polsce, a Polska znajduje się w Europie; zna symbole narodowe (barwy, godło, hymn narodowy),
  • wie, jak ważna jest praca w życiu człowieka; wie, jaki zawód wykonują jego najbliżsi i znajomi; wie, czym zajmuje się np. kolejarz, aptekarz, policjant, weterynarz;
  • wie, gdzie można bezpiecznie organizować zabawy, a gdzie nie można i dlaczego;
  • zna zagrożenia ze strony ludzi; potrafi powiadomić dorosłych o wypadku, zagrożeniu, niebezpieczeństwie; zna ogólnopolski numer alarmowy 112.

Edukacja przyrodnicza

Celem szczegółowym edukacji przyrodniczej w i etapie edukacyjnym jest wychowanie do rozumienia i poszanowania przyrody ożywionej i nieożywionej. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

Uczeń:

  • prowadzi proste obserwacje przyrodnicze,
  • wie, jakie warunki są konieczne do rozwoju roślin i zwierząt w gospodarstwie domowym, w szkolnych uprawach i hodowlach itp.,
  • wie, jaki pożytek przynoszą zwierzęta środowisku i podaje proste przykłady,
  • opisuje życie w wybranych ekosystemach: w lesie, w ogrodzie, w parku.
  • wie, jak zachować się odpowiednio do warunków atmosferycznych, podejmuje działania na rzecz ochrony przyrody w swoim środowisku,
  • wie, że należy segregować śmieci,
  • wie, że należy oszczędzać wodę,
  • chroni przyrodę: nie śmieci, szanuje rośliny, zachowuje ciszę, pomaga zwierzętom dba o zdrowie i bezpieczeństwo swoje i innych (w miarę swoich możliwości),
  • orientuje się w zagrożeniach ze strony zwierząt i roślin oraz związanych z burzą, wie, jak trzeba zachować się w takich sytuacjach.

Edukacja matematyczna

Celem szczegółowym edukacji matematycznej w i etapie edukacyjnym jest wspomaganie rozwoju umysłowego oraz kształtowanie wiadomości i umiejętności matematycznych dzieci. Pierwsze miesiące nauki poświęcone są na wspomaganie rozwoju czynności umysłowych ważnych dla uczenia się matematyki (poprzez zabawy, gry i sytuacje zadaniowe, także z wykorzystaniem liczmanów). Następną fazą jest budowanie pojęć liczbowych i sprawności rachunkowych. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

Uczeń:

  • klasyfikuje obiekty i tworzy proste serie,
  • dostrzega i kontynuuje regularności,
  • liczy (w przód i w tył) od danej liczby po 1 w zakresie 10,
  • zapisuje cyframi i odczytuje liczby w zakresie 20,
  • ustala równoliczność porównywanych zestawów elementów mimo obserwowanych zmian w ich układzie,
  • porównuje dowolne dwie liczby w zakresie 10 (słownie i z użyciem znaków: <, >, =),
  • dodaje i odejmuje liczby w zakresie 10,
  • zna będące w obiegu monety oraz banknot o nominale 10 zł,
  • zna wartość nabywczą pieniędzy,
  • rozumie czym jest dług,
  • mierzy i zapisuje wynik pomiaru długości, szerokości i wysokości przedmiotów oraz odległości,
  • waży przedmioty, różnicuje przedmioty cięższe i lżejsze,
  • odmierza płyny różnymi miarkami,
  • zna kolejność dni tygodnia i miesięcy, odczytuje wskazania zegarów w systemach: 12- i 24 - godzinnym, wyświetlających cyfry i ze wskazówkami
  • rozpoznaje i nazywa koła, prostokąty (w tym kwadraty) i trójkąty (również położone w różny sposób oraz w sytuacji, gdy figury zachodzą na siebie),
  • wyprowadza kierunki od siebie i innych osób,
  • określa położenie obiektów względem obranego obiektu, używając określeń: góra, dół, przód, tył, w prawo, w lewo oraz ich kombinacji,
  • dostrzega symetrię (np. w rysunku motyla),
  • zauważa, że jedna figura jest powiększeniem lub pomniejszeniem drugiej.

Zajęcia komputerowe

Celem szczegółowym zajęć komputerowych w i etapie edukacyjnym jest wdrożenie ucznia do celowego i bezpiecznego posługiwania się komputerem. Uczeń przede wszystkim ma wykształcić nawyk poprawnego (zgodnego z zasadami bhp) organizowania swojego stanowiska komputerowego, następnie nauczyć się obsługi komputera w podstawowym zakresie, tak aby pod koniec i etapu edukacyjnego potrafił wykorzystać go jako narzędzie.Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

Uczeń:

  • posługuje się komputerem w podstawowym zakresie,
  • tworzy teksty: wpisuje za pomocą klawiatury litery, cyfry i inne znaki, wyrazy i zdania,
  • wykonuje rysunki za pomocą wybranego edytora grafiki, np. z gotowych figur;
  • stosuje się do ograniczeń dotyczących korzystania z komputera, Internetu i multimediów.

Wychowanie fizyczne

Celem szczegółowym zajęć wychowania fizycznego w i etapie edukacyjnym jest kształtowanie sprawności fizycznej dzieci i ich edukacja zdrowotna. Należy tu zwrócić uwagę na profilaktyczną rolę tego działu edukacji, szczególnie w i etapie edukacyjnym. Nawyki zdobyte dzięki właściwemu prowadzeniu tych zajęć (np. utrzymywanie właściwej postawy czy higieny osobistej) są niezwykle ważne dla prawidłowego rozwoju dziecka w przyszłości. Na tym etapie nie ma ono jeszcze pełnej świadomości znaczenia tych zagadnień, dlatego nauczyciel powinien skoncentrować się właśnie na wyrabianiu nawyków. Zajęcia z zakresu wychowania fizyczne go powinny być prowadzone w odpowiednim miejscu, na boisku, w sali gimnastycznej itp. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący:

Klasa I

  1. w zakresie sprawności fizyczne j– uczeń:
  • potrafi pokonywać przeszkody naturalne i sztuczne stosownie do wieku i wzrostu;

2. w zakresie treningu zdrowotnego – uczeń:

  • wykonuje ćwiczenia równoważne bez przyboru;

3. w zakresie sportów całego życia i wypoczynku– uczeń:

  • posługuje się piłką: rzuca i chwyta,
  • bierze udział w zabawach, mini grach i grach terenowych respektując reguły i podporządkowując się decyzjom sędziego, wie, jak należy zachować się w sytuacjach zwycięstwa i radzi sobie z porażkami w miarę swoich możliwości;

4. w zakresie bezpieczeństwa i edukacji zdrowotnej– uczeń:

  • dba o higienę osobistą i czystość odzieży,
  • wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków chemicznych niezgodnie z przeznaczeniem,
  • dba o prawidłową postawę, np. siedząc w ławce, przy stole,
  • przestrzega zasad bezpiecznego zachowania się w trakcie zajęć ruchowych; posługuje się przyborami sportowymi zgodnie z ich przeznaczeniem,
  • potrafi wybrać bezpieczne miejsce do zabaw i gier ruchowych; wie, do kogo zwrócić się
  • pomoc w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia

Zajęcia techniczne

Celem szczegółowym zajęć technicznych w i etapie edukacyjnym jest wychowanie dzieci do techniki (poznawanie urządzeń, obsługiwanie i szanowanie ich) oraz umożliwienie im działalności konstrukcyjnej. Proponowany podział treści nauczania na trzy lata jest następujący

Klasa I

Uczeń:

  • wie, jak ludzie wykorzystywali i wykorzystują siły przyrody,
  • rozpoznaje rodzaje maszyn i urządzeń: transportowych (samochody, statki, samoloty), wytwórczych (narzędzia, przyrządy), informatycznych (komputer, laptop, telefon komórkowy); orientuje się w rodzajach budowli (budynki mieszkalne, biurowe, przemysłowe, mosty, tunele, wieże) i urządzeń elektrycznych (latarka, prądnica rowerowa),
  • realizuje „drogę” powstawania przedmiotów od pomysłu do wytworu: przedstawia

pomysły rozwiązań technicznych, planuje kolejne czynności, dobiera odpowiednie

materiały (papier, materiały włókiennicze) oraz narzędzia,

  • rozumie potrzebę organizowania działania technicznego: pracy indywidualnej i zespołowej,
  • posiada umiejętności: odmierzania potrzebnej ilości materiału, cięcia papieru, tektury itp.,
  • dba o bezpieczeństwo własne i innych: utrzymuje ład i porządek w miejscu pracy, właściwie używa narzędzi i urządzeń technicznych
  • wie, jak należy bezpiecznie poruszać się po drogach (w tym na rowerze) i korzystać ze środków komunikacji; wie, jak trzeba zachować się w sytuacji wypadku
«pierwszapoprzednia12następnaostatnia»
Strona 1 z 2